Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

Αυτή που με γύρευε, Χίβα Παναχί

Το πεπρωμένο στην δικιά μου μορφή με ξεγέλασε.
απλώνοντας με στα ποταμίσια νερά,
 Με  ψαριά να χορεύουν.
γύρω από τις πολύχρωμες  πεταλούδες.
ήταν η ίδια,  γύρευε πληγές.
αρωματισμένες  με όλα  όσα δεν σου είπα.
 Καθώς ανασαίνουν  στα κλειστά παράθυρα. 
τα νεότερα μας είναι η δυσαρμονία.
με λαλιά αγγίγματος.
Φευγαλέος, 

 κάθε τόσο βρίσκουν βουνά, 
κάτι  παλιές ευχές 
 ίδια είναι με την μορφή μου,
δακρύζοντας σε μονοπάτια του πεπρωμένου.
Χίβα Παχαχί,

Αθήνα 25.2.2012 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Dr., Hiva Panahi: interview with Kurdistan24 'Even When There Is No Light, We Create It' — On Kurdish Poetry, Philosophy, and the Pursuit of Justice

  Dr., Hiva Panahi: 'Even When There Is No Light, We Create It' — On Kurdish Poetry, Philosophy, and the Pursuit of Justice ...