Μικρές Γκρίνιες Μιας Γυναίκας, Χίβα Παναχί

Το πρώτο Ελληνικό ποίημα που διάβασα χωρίς να είναι μεταφρασμένο και απευθείας στην Ελληνική γλώσσα ήταν "Απολείπειν ο θεός Aντώνιον". Είχα 3 μήνες στην Αθήνα τότε, είχα πάει στο κεντρικό εθνικό θέατρο να δω μια διασκευή. Δεν ήξερα καλά Ελληνικά, αλλά είχα πάει για να κρατήσω επαφή με τον πολιτισμό. Λοιπόν, λίγα κατάλαβα από την παράσταση και όταν βγήκα άρχισε να βρέχει δυνατά, καρεκλοπόδαρα που έλεγε η Ασπασία, η Καθηγήτρια των Ελληνικών μου τότε.

Το παγκάκι με βιβλία έξω από το θέατρο τράβηξε την προσοχή μου που έγραφε 1000 δραχμές μόνο, και είχαμε ακόμη την δραχμή.  είχα βραχεί αρκετά αλλά δεν με ένοιαζε τόσο πολύ.  Πήρα ένα βιβλίο στην τύχη στο χέρι, ήταν ο Κωνσταντίνος Καφάβης, το αγόρασα, τρέχοντας να προλάβω το λεωφορείο. Το πρώτο ποίημα που διάβασα ήταν αυτό "Απολείπειν ο θεός Aντώνιον", άκρως Συγκινημένη, γεμάτη χαρμολύπη ότι κάτι κατάλαβα στα Ελληνικά' 
"κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις...."