Μικρές Γκρίνιες Μιας Γυναίκας, Χίβα Παναχί

Ένα μικρο απόσπασμα από το ποίημα μου " ο καθρέφτη του μέλλοντος, Χίβα Παναχί" 

Στα μέρη που δεν έβρισκα ούτε θεό ούτε φωτιά
Το βλέμμα των ονείρων σου ήταν μια βιαστική ευχή
Κάπου το συνάντησα και κάπου θα άφηνα
Καλπάζουσα αθόρυβα κύματα .....

 

A woman’s little gripes

Words come like rocks,

They drop as rocks, and become diamonds

« Το Έπος Των Δακρύων» Χίβα Παναχί

« Το Έπος Των Δακρύων» Χίβα Παναχί

Σταγόνα σταγόνα έπεφταν 

                                    

Γέμιζαν την εσπέρα του θανάτου

Έπεφταν στους τάφους των αγνοημένων ποιητών

Γέμιζαν τις μπούκλες της ξενιτιάς

Φώτιζαν μια χούφτα χώματος

Γέμιζαν το μαξιλάρι του ανέμου  

Έπεφταν στο φόρεμα της θάλασσας

Έπεφταν στο πρόσωπο των άστρων

Σταγόνα σταγόνα έπεφταν

Έπεφταν στις πύλες των Αθηνών

Η θάλασσα βουβή

Τα άστρα χωρίς πνοή, χωρίς φως

Των θεών τα αγάλματα  σπασμένα

Ήταν μόνο δάκρυα που έπεφταν

Πολλά δάκρυα, μαύρα δάκρυα

Δάκρυα της μεγάλη τραγωδίας 

Ένα απόσπασμα από την υπό.έκδοση συλλογή μου'« Το Έπος Των Δακρύων»   που γράφτηκε μεταξύ το 2012-2016 στην Αθήνα.